ตอนที่ 230 “เจ็ดบาป”——“กลางวันแสกๆ”

ตอนที่ 230 “เจ็ดบาป”——“กลางวันแสกๆ”

ประตูห้องของจวินโจ้วปิดลงเสียงดัง “กริ๊ก” ตัดขาดความเงียบสงบในห้องนั่งเล่นทันที

เธอทิ้งแผ่นหลังพิงบานประตูแล้วค่อยๆ รูดตัวลงไปนั่ง พอยกมือขึ้นแตะแก้ม ปลายนิ้วก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนผ่าวอย่างน่าตกใจ มุมปากที่ยกยิ้มขึ้นมานั้นกดเท่าไรก็กดไม่ลง

ซาลาเปาในมือยังมีไอขาวกรุ่นลอยขึ้นมา เธอบิออกมากัดคำหนึ่ง แป้งบางเหนียวนุ่มปริแตกออก น้ำซุปที่ทั้งร้อนจัดและกลมกล่อมก็ทะลักเต็มปาก รสชาติเค็มมันแฝงหวานพอดิบพอดี เป็นรสชาติที่สลักลึกอยู่ในก้นบึ้งของความทรงจำ

ไข่ตุ๋นเนื้อเนียนนุ่มราวกับพุดดิ่ง พอเอาช้อนตักเบาๆ ก็สั่นดุ๊กดิ๊ก เข้าปากแล้วละลายทันที