ตอนที่ 223 ขอให้คนมีใจได้ครองคู่กัน

ตอนที่ 223 ขอให้คนมีใจได้ครองคู่กัน

ทั้งสี่คนมองตามแผ่นหลังของจ้าวหงหลวนจนกลืนหายไปกับแสงสลัวยามพลบค่ำตรงหัวมุมถนน พอแผ่นหลังอันบอบบางนั้นลับสายตาไปแล้ว ไหล่ที่เกร็งแน่นของจวินโจ้วถึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง

เธอถอนหายใจยาวออกมาในที่สุด เป็นเสียงถอนหายใจที่ปะปนไปด้วยความรู้สึกนับหมื่นพัน

ลมเย็นยามค่ำพัดพาใบอูถงแห้งริมทางปลิวผ่าน หอบเอาไอหนาวช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย ลมพัดปอยผมข้างขมับของเธอปลิวไหว และพัดเอาความอึดอัดหม่นหมองที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศให้จางหายไป

ถ้าไม่ใช่เพราะหลังสงคราม มนุษย์กับพันธุ์มารได้ก้าวผ่านหยาดเลือดและซากปรักหักพัง จนเริ่มยอมรับกันและกันได้ทีละน้อยอย่างยากลำบาก