ตอนที่ 224 การแก้แค้น? อาจไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

ตอนที่ 224 การแก้แค้น? อาจไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

หวังฉยงตั้งท่าจะบ่นต่ออีกสองสามคำ พร้อมหยิบยก “หลักฐาน” ที่ตัวเองเฝ้าสังเกตมานานออกมาแจกแจงทีละข้อ แต่แล้วเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มก็ดังขึ้นจากด้านหลังของคนทั้งคู่ เป็นน้ำเสียงแหบพร่าที่เจือความจนใจอยู่หลายส่วน

“เสี่ยวฉยง ได้เวลากลับแล้ว”

หวังฉยงทำราวกับไม่ได้ยิน หนำซ้ำยังเกาะแน่นกว่าเดิม เธอคว้าแขนของจวินโจ้วไว้ไม่ยอมปล่อย พลางส่ายหัวดิกเหมือนกลองป๋องแป๋ง

“ไม่เอา! หนูจะคุยกับพี่โจ้วต่อ! พี่อยากกลับก็กลับไปคนเดียวเลย!”

หวังชางกุมขมับอย่างอ่อนใจ คอเสื้อของชุดปฏิบัติการสีขาวเปิดอ้าเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยแผลเป็นตรงซอกคอที่ยังสมานตัวไม่สนิท