ตอนที่ 143 เสียงสะท้อนในระเบียงยาว

ตอนที่ 143 เสียงสะท้อนในระเบียงยาว

พื้นรองเท้าของจวินเยี่ยบดลงบนแผ่นหินที่เคลือบด้วยฝ้าขาวบางๆ ทุกย่างก้าวเหมือนเหยียบลงบนบึงน้ำแข็งที่เย็นเฉียบ เสียงสะท้อนทึบๆ ก้องกังวานไปตามระเบียงยาวที่ไร้จุดสิ้นสุด ก่อนจะถูกความมืดมิดอันข้นคลั่กกลืนกินไปอย่างรวดเร็ว

คราบน้ำแข็งเกาะบนเสาระเบียงลามเร็วขึ้นจนเห็นได้ชัด เหลี่ยมมุมของผลึกน้ำแข็งสะท้อนประกายแสงเย็นเยียบวับแวมในความสลัว ราวกับวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วนที่ซุ่มซ่อนอยู่กำลังเลื้อยไต่ขึ้นไปตามลวดลายของคานเสา ยอดน้ำแข็งที่แหลมเหมือนปลายนิ้วกระทบกันจนเกิดเสียงเสียดสีดังกรอบแกรบชวนบาดหู