ตอนที่ 144 หักหลัง! ความยึดติดของเหยี่ยน?

ตอนที่ 144 หักหลัง! ความยึดติดของเหยี่ยน?

ตอนที่ทะลุผ่านหมอกดำหนาทึบราวกับน้ำหมึก ความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจยังคงแทรกซึมผ่านรูขุมขนเข้ามาไม่หยุด

วินาทีต่อมา ความรู้สึกเคว้งคว้างไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้ามากะทันหัน เหมือนโดนมือยักษ์ที่มองไม่เห็นกระชากแล้วเหวี่ยงออกไปในความว่างเปล่าจนเครื่องในแทบจะกองรวมกัน

จวินเยี่ยกัดฟันแน่น จนกระทั่งอาการเวียนหัวตาลายราวกับฟ้าหมุนแผ่นดินคว่ำค่อยๆ จางไป ถึงได้ค่อยๆ ลืมเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นมา

ความรู้สึกถูกพันธนาการหายไปแล้ว

โซ่ตรวนเยือกเย็นและแรงกดดันกัดกินกระดูกที่ตามติดเหมือนเงาตามตัวในระเบียงยาวเมื่อครู่ ตอนนี้สลายหายไปหมดสิ้น ร่างกายทุกส่วนกลับมาอยู่ใต้การควบคุมอีกครั้ง แม้แต่ปลายนิ้วก็ยังขยับงอได้ดั่งใจ