กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 3 ยามค่ำมาเยือน
“เหมียว~”
เสียงแมวร้องแผ่วเบานุ่มนวลดังฝ่าความเงียบยามพลบค่ำ จวินโจ้วยังไม่ทันได้หันกลับไป หัวไหล่ก็พลันหนักอึ้งขึ้นมานิดๆ
แมวขาวกระโดดลงมาจากเงาของต้นอู๋ถง แสงอาทิตย์อัสดงส่องลอดช่องว่างระหว่างกิ่งใบ ทาบทับละอองแสงสีทองกระจายอยู่บนขนสีขาวราวหิมะ ทุกเส้นขนดูราวกับเคลือบสีเปลวไฟที่พลิ้วไหวไว้ชั้นหนึ่ง
มันร่อนลงบนไหล่ของจวินโจ้วอย่างแผ่วเบา อุ้งเท้านุ่มนิ่มอุ่นจัด แนบชิดอยู่ข้างลำคอเธออย่างอบอุ่น
จวินเยี่ยฟังออกว่านี่คือเจ้าแมวตัวนั้นของจวินโจ้ว
“มันตามเธอมาแบบนี้ตลอดเลยเหรอ”
“เอ่อ... เจอตรงปากซอยเมื่อไม่กี่วันก่อนน่ะค่ะ ไม่รู้ทำไมถึงชอบมาคลอเคลียหนูนัก”
“สีอะไรล่ะ”
“ขาวบริสุทธิ์เลยค่ะ เหมือนหิมะตกใหม่ๆ”