เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 2 นี่แหละวัยรุ่น~
คาบเรียนที่สองของช่วงบ่ายวันนั้น
ภายในห้องเรียน ม.6 ห้อง 1 ของโรงเรียนมัธยมจิ่วหลงที่หนึ่ง
แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างลงมายังโต๊ะเรียนแถวสุดท้ายริมหน้าต่าง
นิ้วมือเรียวยาวของจวินเยี่ยลูบผ่านอักษรเบรลล์บนตำราเรียนเบา ๆ ข้างหูมีเสียงแหบแห้งแต่เปี่ยมไปด้วยพลังของครูประวัติศาสตร์ที่แนวผมเริ่มถอยร่นจนน่าเป็นห่วง
“เมื่อประมาณสองศตวรรษก่อน รัฐบาลหนีหงได้ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าหนีหงเป็นดินแดนส่วนหนึ่งที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ของประเทศหลีมาตั้งแต่โบราณ และถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศหลี นับแต่นั้นมา วัฒนธรรมหนีหงก็ถูกวัฒนธรรมของประเทศหลีกลืนไปจนหมด จนถึงทุกวันนี้ก็แทบไม่เห็นเอกลักษณ์เด่น ๆ ของพวกเขาหลงเหลืออยู่อีกแล้ว...”
จวินเยี่ยเอียงคอเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงกรนจากโต๊ะข้าง ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ถอนหายใจออกมา ถึงหมอนี่จะเลือกเรียนสายวิทย์ก็เถอะ แต่จะโจ่งแจ้งเกินไปหน่อยแล้วมั้ง?
จวินเยี่ยจึงใช้ศอกกระทุ้งศีรษะที่กำลังหลับสบายนั้นเบา ๆ
“เย่เทียนหลิน ตื่นได้แล้ว”