กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 338 สะเทือนฟ้าสะท้านพสุธา! เลือดอสูรเดือดพล่าน! (ตอนต้น)
ด้วยสัญชาตญาณโดยปราศจากความลังเล ซูฉางคงใช้ฝ่ามือกดลงกับพื้น ร่างพลิกตลบดั่งกวางวิญญาณปราดเปรียว หลบฉากออกไปทางด้านข้างในพริบตา
"ชิ้ง!"
พริบตาถัดมา ต้นไม้ใหญ่ต้นเดิมที่เคยนั่งขัดสมาธิอยู่ก็พลันส่งเสียงฉีกขาด รอยแยกห้าสายปรากฏขึ้นบนลำต้น ก่อนจะถูกตัดขาดสะบั้นตรงกึ่งกลางอย่างเงียบเชียบ ลำต้นโค่นล้มฟาดพื้นเสียงดังสนั่น
หากมิใช่เพราะหลบได้ทันท่วงที ศีรษะของเขาคงถูกฟันแหลกเป็นหลายท่อนไปแล้ว!
'ตัวบัดซบอันใดกัน?'
ซูฉางคงตระหนกในใจ เขารวบรวมสมาธิแน่วแน่ รีดเค้นสัมผัสปราณวิญญาณจากวิชาชักนำปราณออกมาจนถึงขีดสุด จึงมองเห็นเค้าโครงร่างมหึมาสายหนึ่งปรากฏขึ้นในมวลอากาศเบื้องหน้า