เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 สะเทือนฟ้าสะท้านพสุธา! เลือดอสูรเดือดพล่าน! (ตอนปลาย)
ทว่าซูฉางคงไม่คิดพัวพัน ย่อมรู้ดีว่ายังมีพวกยอดฝีมือสำนักตงซิงนำโดยตงอวิ๋นขวางอยู่ที่นี่ หากมัวยืดเยื้อคงมีแต่จะถูกผู้อื่นชุบมือเปิบ การเร้นกายในเงามืดคอยฉวยโอกาสจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
"ฟึ่บ!"
เมื่อดาบเดียวสะกดข่มและฟันกิ้งก่ายักษ์เกล็ดดำจนบาดเจ็บ ซูฉางคงก็ถีบเท้า ภาพเงากระเรียนขาวพลันปรากฏขึ้นเบื้องหลัง กรงเล็บคว้าไหล่พาร่างทะยานถอยหลัง ปลายเท้าแตะกิ่งไม้พาร่างดีดทะยาน ดุจวิหคเหินเวหาโดยไม่ทำใบไม้ร่วงหล่นแม้แต่ใบเดียว ก่อนจะเลือนหายไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว
คล้อยหลังไม่นาน ตงอวิ๋นขวางกับพวกก็รุดมาถึง เสียงคำรามเจ็บปวดของกิ้งก่ายักษ์เกล็ดดำแว่วเข้าหู ทำให้ทุกคนชะงักด้วยความประหลาดใจ
"เกิดอะไรขึ้น? สัตว์ประหลาดนั่นร้องครวญครางอย่างนั้นหรือ?"