เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 สัตว์ประหลาดฟ้าดิน! แสงประกายแห่งอิ๋นเยว่! (ตอนปลาย)
ซูฉางคงได้ยินบทสนทนาระหว่างคนทั้งสอง จึงได้เบาะแสที่เป็นประโยชน์มาไม่น้อย
สำนักตงซิงมาชุมนุมกันที่นี่เพื่อตามล่าตัวประหลาดบางอย่าง อีกทั้งยอดฝีมือของสำนักอย่างประมุขตงอวิ๋นขวางก็อยู่ในเขาอิ๋นเยว่ด้วยเช่นกัน
สิ่งที่ต้องทำนั้นแสนเรียบง่าย นั่นคือเฝ้ารออย่างเงียบเชียบ
ยอดฝีมือระดับตงอวิ๋นขวางยังต้องระมัดระวังถึงเพียงนี้เมื่อเผชิญหน้ากับตัวประหลาด ย่อมจินตนาการได้ว่ามันต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทว่าไม่ช้าก็เร็วเขาย่อมต้องลงมือกับมันอย่างแน่นอน
ถึงเวลานั้นตนค่อยซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด รอชุบมือเปิบ ลอบสังหารตงอวิ๋นขวาง ย่อมเป็นวิธีที่ดีที่สุดและมั่นใจได้มากที่สุดอย่างไร้ข้อกังขา!
ซูฉางคงจึงซ่อนเร้นกลิ่นอาย เดินลัดเลาะไปทั่วเขาอิ๋นเยว่ คอยจับตาดูกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ตงซิงที่ผ่านไปมา เขาสามารถมองเห็นล่วงหน้าและหลบเลี่ยงได้ทั้งหมด