กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 ศรหนึ่งดอกเยือนจากประจิม! วายุหิมะสุริยันจันทรา! (ตอนต้น)
“ข้าถาม เจ้าตอบ หากกล้าปิดบังแม้เพียงครึ่งคำ...”
ซูฉางคงเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ที่ไม่ตัดศีรษะทิ้งทันที ก็เพื่อเค้นหาเบาะแสของสมาคมดับสูญ คุณชายชุดแพรผู้นี้ฝีมือไม่เลว นับเป็นระดับหัวกะทิในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์อสูร ย่อมต้องล่วงรู้ข้อมูลด้านนี้ไม่น้อย
“ขะ...ข้าบอกแล้ว จะปล่อยข้าไปหรือไม่?” ใบหน้าบิดเบี้ยวของอีกฝ่ายเหงื่อกาฬไหลพราก พลางพยายามโคจรพลังอสูรเพื่อฟื้นฟูแขนที่ขาด พลางถ่วงเวลา กัดฟันถาม
“ฉึก!”
ดาบตัดเหล็กข้างเอวซูฉางคงพลันหลุดจากฝัก รวดเร็วจนเกินขีดจำกัดที่สายตามนุษย์จะจับภาพทัน ราวกับกลืนหายไปในอากาศ ขาทั้งสองข้างของคุณชายชุดแพรขาดสะบั้นตั้งแต่หัวเข่า ร่างร่วงกระแทกพื้นเสียงดังตุบ