เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 สมาคมดับสูญ! อาวุธเทพตอบสนอง! (ตอนปลาย)
ซูฉางคงพบว่าหลังจากคุณชายชุดแพรออกจากหอชางอวิ๋น ก็ตรงไปยังเหลาหลิวแห่งหนึ่ง สั่งอาหารเต็มโต๊ะแล้วนั่งละเลียดกินอยู่ตามลำพัง ดูเป็นปกติดีทุกประการ
เขาก้าวตามเข้าไปในร้าน แล้วทรุดตัวนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล
คุณชายชุดแพรขมวดคิ้วมุ่น คล้ายจะสังเกตเห็นแล้วว่ามีคนสะกดรอยตามมาตลอดทาง ทั้งยังกำลังจับจ้องตนอยู่
ทว่าอีกฝ่ายกลับแย้มยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “สหายท่านนี้ ไหนๆ ก็พบกันแล้ว ไยไม่มาร่วมโต๊ะผูกมิตรกันสักหน่อยเล่า?”
“ไม่จำเป็น”
ซูฉางคงตอบเรียบๆ ทว่าสายตาเย็นเยียบที่ทอดมองไปกลับทำให้อีกฝ่ายต้องลอบระแวดระวัง
คุณชายชุดแพรดึงสายตากลับ ยกจอกสุราขึ้นจิบคำหนึ่ง ก่อนจะวางก้อนเงินลงบนโต๊ะ “เสี่ยวเอ้อ คิดเงิน ค่าสุราของโต๊ะนั้นข้าจ่ายให้ด้วย”
กล่าวจบก็ส่งยิ้มอย่างมีมารยาทให้ซูฉางคง แล้วหมุนตัวเดินจากไป