เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 สมาคมดับสูญ! อาวุธเทพตอบสนอง! (ตอนต้น)
“นี่คือขอบเขตบุปผาปฐพีงั้นหรือ”
ซูฉางคงนั่งขัดสมาธิอย่างเงียบงัน สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงที่บังเกิดขึ้นในร่างกาย อดทึ่งไม่ได้ นอกจากความเร็ว พละกำลัง และระดับกายเนื้อจะเหนือล้ำกว่าแต่ก่อนอย่างมหาศาลแล้ว
ความเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงที่สุดคือปราณของเขาเติบใหญ่ขึ้นสู่อีกขั้น เมื่อควบแน่นบุปผาปฐพีได้ ก็มิต้องตั้งสมาธิเพ่งจิตใดๆ ก็สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของปราณวิญญาณฟ้าดินได้แล้ว!
ซ่า!
เพียงนึกขยับเจตจำนง ก็ทดลองซัดฝ่ามือออกไปข้างหน้าเบาๆ บังเกิดเสียงเกลียวคลื่นคำรามกึกก้องกลางอากาศ ปราณแท้วาฬยักษ์หอบม้วนปราณวิญญาณฟ้าดินเข้าบดอัด จนความว่างเปล่าเบื้องหน้าบิดเบี้ยวผิดรูป
ชี่!
เขายกนิ้วดีดออกไปตามใจ ดัชนีสายหนึ่งพวยพุ่งทะลวงผนังอันหนาทึบของห้องฝึกฝนจนเกิดเป็นรูลึกสุดหยั่ง ราวกับแทงทะลุเต้าหู้นุ่มนิ่ม สามารถฉีกกระชากเกราะโลหะได้อย่างง่ายดาย