เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 ลมหายใจเต่าก่อกำเนิด! ผันแปรหลังกำเนิดคืนสู่ก่อกำเนิด! (ตอนปลาย)
ตามติดมาด้วยเฟิงรื่อเยวี่ยและไป๋อวิ๋นเหอที่พุ่งทะยานออกมาจากปากทางเข้าหุบเขา ทั้งคู่ต่างใจสั่นสะท้านเมื่อแลเห็นเหยี่ยวขนหิมะบินร่อนอยู่สูงขึ้นไปหลายร้อยเมตร รวมถึงสตรีบนหลังของมัน วัตถุที่ส่องประกายสีฟ้าครามในมือนางย่อมเป็นเมล็ดพันธุ์เทพอย่างไม่ต้องสงสัย
“เมล็ดพันธุ์เทพมีจิตวิญญาณ... หรือว่ามันสัมผัสถึงกลิ่นอายของสตรีผู้นี้ จึงยอมรับให้นางเป็นนาย แล้วพุ่งออกจากตำหนักมังกรฉือหลงมาสู่อ้อมอกนางเอง?”
ทั้งไป๋อวิ๋นเหอและเฟิงรื่อเยวี่ยยากจะทำใจยอมรับ สิ่งที่พวกตนต่อสู้แย่งชิงแทบเป็นแทบตาย กลับตกเป็นของผู้มาทีหลังได้อย่างง่ายดาย
ดวงตาของเฟิงรื่อเยวี่ยพลันแดงก่ำ แหงนมองพญาเหยี่ยวขนหิมะกลางเวหา แผดเสียงคำรามดั่งสายฟ้าฟาด “ส่งเมล็ดพันธุ์เทพมาเสีย! มิฉะนั้นข้าจะประหารล้างโคตรเก้าชั่วโคตรของเจ้า!”
เสียงคำรามก้องสะเทือนเลื่อนลั่นจนเหยี่ยวขนหิมะบนฟากฟ้าส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง นัยน์ตาทั้งคู่จ้องมองลงมายังเขาด้วยความระแวดระวัง
ทว่าเฟิงรื่อเยวี่ยทำได้เพียงแผดเสียงข่มขู่เท่านั้น ไม่อาจเหาะเหินเดินอากาศได้ ย่อมไร้ปัญญาเอื้อมถึงเหยี่ยวขนหิมะที่บินวนเวียนอยู่สูงนับร้อยเมตร