เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 เลื่อนขั้นสู่ขอบเขตก่อกำเนิด! วิชาลมหายใจเต่าสะท้านสะเทือนใต้หล้า! (ตอนต้น)
ภายใต้การไหลเวียนอันเชื่องช้าของปราณแท้ลมหายใจเต่า ร่างกายของซูฉางคงพลันอบอุ่นขึ้นมา แม้แต่ปราณโลหิตและปราณแท้ที่เคยถูกแช่แข็งภายในร่างก็ค่อยๆ ฟื้นคืนความมีชีวิตชีวาขึ้นมาทีละน้อย
ฟู่!
กระทั่งปราณแท้ไหมสวรรค์ยังหมุนเวียนขึ้นเองตามธรรมชาติ ช่วยฟื้นฟูเส้นลมปราณที่ฉีกขาดและกายเนื้อที่แตกระแหงจากการฝืนชักนำปราณวิญญาณเข้าสู่ร่างอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ! สอดคล้องกับเจตจำนงยุทธ์ของวิชาไหมสวรรค์ที่ว่าทลายแล้วจึงก่อเกิดใหม่!
"ข้า... ยังไม่ตายรึ?" แม้แต่สติสัมปชัญญะและความคิดที่จวนเจียนจะดับสูญก็ยังฟื้นคืนความกระจ่างแจ้งขึ้นมาอีกครา สร้างความประหลาดใจให้แก่ซูฉางคงยิ่งนัก
ไม่เพียงไม่ตาย แต่สภาพร่างกายกลับดีอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งที่ตกอยู่ใต้ผืนพิภพอันมืดมิดไร้แสงตะวัน ถูกแช่แข็งอยู่ภายในผลึกน้ำแข็งที่สามารถทำลายล้างพลังชีวิตและทำให้เซลล์กับเลือดเนื้อเน่าเปื่อย ทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงความหนาวเหน็บแม้แต่น้อย ร่างกายกลับอบอุ่นสบายราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน
"ร่างกายของข้า... กำลังผลัดเปลี่ยน นี่คือการจากหลังกำเนิดหวนคืนสู่ก่อกำเนิด? ทั้งที่ข้ายังไม่ได้หลอมรวมปราณก่อกำเนิดเลยแท้ๆ..."