เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 ศึกนองเลือดลั่วรื่อ! ทะยานควบข้ามสมรภูมิ! (ตอนปลาย)
ทหารที่พลีชีพเหล่านี้ ร่างไร้วิญญาณล้วนถูกส่งกลับสู่บ้านเกิด หรือไม่ก็ฝังไว้ในสุสาน
"ศึกนี้ ทั้งสองฝ่ายสูญเสียรวมกันกว่าห้าพันนาย"
บนกำแพงเมือง ซูฉางคงที่เฝ้ามองการศึกนี้มาตั้งแต่ต้นจนจบอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้อนใจ
การปะทะกันเพียงคราเดียวก็มีคนล้มตายหลายพัน ทั้งที่คนเหล่านี้ล้วนเป็นทหารกล้าที่คัดเลือกมาหนึ่งในร้อย ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังเทพ ทว่าที่นี่กลับกลายเป็นเพียงเบี้ยใช้แล้วทิ้ง
และนี่เป็นเพียงแค่การโหมโรงเท่านั้น ศึกนองเลือดคราวก่อน ทั้งสองฝ่ายล้มตายไปถึงแสนคนจึงจะยุติศึก!
"มหาเต๋าช่างไร้ความปรานีแท้ๆ!"
เขาทอดถอนใจ การเกิด แก่ เจ็บ ตาย หรือการตายในภัยสงคราม ล้วนเป็นเรื่องธรรมดาสามัญยิ่งสำหรับโลกใบนี้ ความตายคือจุดหมายปลายทางของทุกคน ต่างกันเพียงว่าจะตายอย่างไรเท่านั้น
ซูฉางคงไม่อยากตาย ยังปรารถนาจะได้ยลโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่านี้!
"ฝึกยุทธ์!"