เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 อำนาจดาบไร้เทียมทาน! ทะลวงดั่งผ่าไผ่! (ตอนต้น)
"ท่าน... ท่านซู? เหตุใดท่านถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"
ตี๋เหินเอ่ยด้วยความประหลาดใจ อย่างไรเสียตนก็อยู่ขอบเขตปราณโลหิต ต่อให้จิตใจวอกแวก ก็ไม่น่าถึงขั้นไม่รู้ตัวว่ามีคนหนุ่มเข้าใกล้
"เมื่อครู่ท่านหัวหน้ากองหงมาบอกลาข้า รู้สึกแปลกใจจึงตามมาดู ตกลงว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกับเขากันแน่?"
ซูฉางคงกล่าว
เขารู้สึกแปลกใจจริงๆ ที่หงเจิ้นเซี่ยงมาบอกลา จึงแอบสะกดรอยตามมาแต่ไกล พอเห็นท่าทีของตี๋เหิน จึงคิดจะสอบถามให้กระจ่าง
หลังลังเลอยู่ครู่ใหญ่ เรื่องนี้ไม่ควรบอกคนนอก ทว่าเมื่อนึกถึงคำสั่งก่อนหน้าของหงเจิ้นเซี่ยงที่ให้ตอบรับทุกคำขอของซูฉางคง
ในที่สุดตี๋เหินก็ถอนหายใจยาวพลางกล่าว "ท่านเจ้าแคว้นเผยถูกคนร้ายจับตัวไป คนร้ายบงการให้ท่านหัวหน้ากองไปพบตามสถานที่นัดหมาย มิเช่นนั้นจะสังหารท่านเจ้าแคว้น ที่แห่งนั้นต้องวางตาข่ายฟ้าดินรอไว้อยู่แล้ว การที่ท่านหัวหน้ากองไปเพียงลำพัง อันตรายเกินไปแล้วขอรับ!"
"เผยหยางถูกจับตัวไปรึ? ใครเป็นคนจับไป?"
ซูฉางคงได้ยินก็ชะงักไป รีบเอ่ยถามทันที