เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 อำนาจดาบไร้เทียมทาน! ทะลวงดั่งผ่าไผ่! (ตอนปลาย)
สองหมัดปะทะกัน พลังอันดุดันบ้าคลั่งสองสายหักหาญบดขยี้ พื้นดินโดยรอบสะเทือนเลื่อนลั่น ราวกับถูกค้อนยักษ์หนักหมื่นชั่งทุบลงมาอย่างเกรี้ยวกราดจนยุบฮวบลงไปลึกกว่าครึ่งฉื่อ ใบไม้ร่วงที่ปูเกลื่อนพื้นถูกแรงกระแทกซัดลอยคว้าง ก่อนจะฉีกขาดแหลกละเอียดเป็นผุยผง
"ไอ้สารเลวนี้... ลอกเลียนวรยุทธ์ของผู้อื่นได้!"
ดวงตาของหงเจิ้นเซี่ยงทอประกายเพลิงลุกโชน เขารู้ตื้นลึกหนาบางของเงามารดีว่าสามารถใช้วิชาอสูรเลียนแบบวรยุทธ์ของผู้อื่นได้ ซ้ำอานุภาพยังทัดเทียมกันไม่ผิดเพี้ยน ทว่าแม้จะรู้ดี แต่กลับมืดแปดด้านว่าจะรับมืออย่างไร
"ตาย!"
หงเจิ้นเซี่ยงคำรามลั่น สองหมัดเหล็กดั่งท้าวจตุโลกบาลพิโรธ เพลิงกรรมผลาญพร่างพราย กระหน่ำชกใส่เงามารอย่างบ้าคลั่ง
พลังอสูรสีดำบนผิวร่างของเงามารเคลื่อนไหวยึกยือ เลียนแบบกระบวนท่าของหงเจิ้นเซี่ยง สองหมัดพันตูด้วยเพลิงอสูร ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เข้าหักหาญประจัญบานซึ่งหน้า
"ตูม ตูม ตูม!"