เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173 ปราณโลหิตเจ็ดแปรเปลี่ยนกลายเป็นมังกรยาว! ตำนานปิดฉาก! (ตอนปลาย)
“จริงแท้ทีเดียว... บางครั้งชื่อเสียงบารมีก็แลกเป็นเงินได้! ถึงกับมีคนโร่เอาเงินมาประเคนให้ถึงที่!”
ซูฉางคงลอบทอดถอนใจ ตระกูลกงนี้มีราชสำนักหนุนหลังแท้ๆ แต่พอกงป้าตายไปกลับทำตัวสงบเสงี่ยม ขลาดกลัวเรื่องราวถึงเพียงนี้ ถึงขั้นเป็นฝ่ายเอาเงินมามอบให้เพื่อสลายความบาดหมางด้วยตนเอง
หน้าไม้แขนเทพทั้งแปดคัน ซูฉางคงศึกษากลไกจนปรุโปร่งแล้ว ตระกูลกงซื้อกลับคืนไป ทำให้เขาได้เงินมาเปล่าๆ ถึงหนึ่งล้านห้าแสนตำลึงขาว
“อาศัยเงินก้อนนี้ ทะลวงสู่ปราณโลหิตเจ็ดแปรเปลี่ยนในคราเดียวเถอะ!”
ซูฉางคงเปี่ยมด้วยแรงผลักดัน พึ่งพาเรี่ยวแรงตนเอง ให้พรรควาฬยักษ์ช่วยกว้านซื้อสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถปราณโลหิต ส่วนตัวเขานำมาหลอมกลั่นเป็นเม็ดโอสถ กลืนกินทุกวัน เริ่มต้นพุ่งชนสู่ขอบเขตใหม่
ด้วยวิชาปรุงโอสถที่บรรลุถึงขั้นหก การปรุงโอสถที่มีความยากระดับสูงอย่างโอสถปราณโลหิต ย่อมแทบไม่มีทางขาดทุนอีกต่อไป
หลังจากผ่านพ้นภัยอสูรมารและเหตุการณ์ที่มู่จิ้นลูกหลานตระกูลใหญ่เที่ยวก่อเรื่องไปทั่ว เมืองมั่วหลินฝู่ทั้งเมืองพลันเงียบสงบลง แทบไม่มีเรื่องราวใหญ่โตใดเกิดขึ้นอีก ซูฉางคงเองก็พอใจกับความวิเวกนี้ จึงฝึกฝนอย่างเงียบเชียบเรื่อยมา