เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 ปราณโลหิตเจ็ดแปรเปลี่ยนกลายเป็นมังกรยาว! ตำนานปิดฉาก! (ตอนกลาง)
มู่จิ้นปล่อยปละละเลยให้อสูรมารทำร้ายผู้คน เถี่ยเฮ่อที่ร่วมทางมาด้วยเดิมทีก็ไม่พอใจอยู่แล้ว ครั้นอสูรมารกลับถูกยอดฝีมือนิรนามสังหาร มู่จิ้นก็ยังไม่ยอมเลิกรา เที่ยวตามหาตัวจนก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่ว เถี่ยเฮ่อกังวลว่าจะลุกลามใหญ่โต จึงนำเรื่องนี้ไปรายงานต่อผู้บังคับบัญชา ซึ่งก็คือบุรุษนามหงเจิ้นเซี่ยงผู้นี้
หงเจิ้นเซี่ยงรู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นคนของตระกูลใหญ่ ฐานะไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง คนทั่วไปยากจะบงการให้เชื่อฟัง ประกอบกับตนเองอยู่ใกล้เมืองมั่วหลินฝู่พอดี เมื่อทราบร่องรอยของมู่จิ้นจากที่ว่าการจวนผู้ว่า จึงเดินทางมาด้วยตนเอง
เพิ่งมาถึงพรรควาฬยักษ์ก็ได้ยินความเคลื่อนไหวจากที่นี่เข้าพอดี จึงรีบรุดมาทันที
“อย่ามาขายหน้าแถวนี้! ไป!” เมื่อเห็นมู่จิ้นยังมัวแต่ซักไซ้ว่าใครเป็นคนฟ้อง หงเจิ้นเซี่ยงก็เบิกตากว้างพลางตวาดลั่น
“ตูม!”
เสียงตวาดนี้ดั่งอัสนีสวรรค์ระเบิดก้อง ซ้ำยังมิได้แผ่กระจายออกไปทำร้ายผู้อื่น มู่จิ้นที่โคจรพลังปราณโลหิตอยู่ถึงกับส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ รู้สึกมึนงงศีรษะ ปราณโลหิตปั่นป่วน จนมังกรยาวสีเขียวคล้ำที่วนเวียนรอบกายสลายหายไปในทันที