เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 174 วายุอัสนีไร้สุ้มเสียง! วิชาธนูวายุอัสนีขั้นเข้าขั้นลึกซึ้งพิสดาร! (ตอนต้น)
กลางป่าเขารกร้างเงียบสงัด ซูฉางคงยืนถือคันธนูสงบนิ่ง
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ฉับพลันนั้นเขาลืมตาขึ้น น้าวคันศรพาดลูกธนู รั้งสายอย่างต่อเนื่อง ลูกเกาทัณฑ์ในกระบอกถูกดึงขึ้นสายดอกแล้วดอกเล่า ท่วงท่าลื่นไหลเป็นหนึ่งเดียวดั่งสายน้ำไหลเมฆลอย
ลูกธนูสี่ดอกพุ่งออกไปติดๆ กันประดุจดาวตกสี่ดวง ทะยานไปยังสี่ทิศทาง ทว่ากลับเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงอย่างยิ่ง แม้แต่เสียงแหวกอากาศก็มิได้เล็ดลอดออกมา
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!
จนกระทั่งปะทะเข้ากับต้นไม้ใหญ่ อานุภาพอันน่าตระหนกจึงระเบิดออก ทะลวงลำต้นจนเป็นรูพรุน ต้นไม้เล็กขนาดเท่าชามข้าวถึงกับถูกตัดขาดครึ่งท่อนในทันที
ลูกธนูดั่งลมกรดสายฟ้าแลบ ก่อให้เกิดพายุโหมกระหน่ำพัดผ่านทั่วผืนป่า ยากจะจินตนาการได้ว่านี่คือพลังทำลายล้างที่เกิดจากลูกเกาทัณฑ์เพียงไม่กี่ดอก!
วิชาธนูวายุอัสนี (ขอบเขต 8 เข้าขั้นลึกซึ้งพิสดาร 1%)