เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 ปราณโลหิตเจ็ดแปรเปลี่ยนกลายเป็นมังกรยาว! ตำนานปิดฉาก! (ตอนต้น)
เวลานี้ซูฉางคงต้องการเพียงส่งมู่จิ้นไปให้พ้น รู้ดีว่าอีกฝ่ายมาเพื่ออสูรมารตนนั้น หากยอมรับคงมีเรื่องยุ่งยากตามมาไม่หยุดหย่อน จึงขมวดคิ้วเอ่ย “หากมันกล้าโผล่หัวมาต่อหน้าข้าอีก ย่อมทำให้มีไปไม่มีกลับ! ทว่านับแต่คืนนั้น ข้าก็เก็บตัวฝึกตนอยู่ในพรรควาฬยักษ์มาตลอด มันไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ได้ยินว่าอสูรมารตนนั้นถูกคนสังหารไปแล้วมิใช่รึ?”
ซูฉางคงไม่ยอมรับว่าเป็นคนลงมือ สองพี่น้องซือคงหวงและซือคงจ้านที่รู้ความจริงย่อมไม่ปริปากเช่นกัน
“แม้ข้าจะคิดว่าเจ้าไม่มีปัญญาฆ่ามันได้ แต่ก็ช่วยให้ความร่วมมือหน่อยเถอะ” มู่จิ้นกล่าวเสียงเรียบ “คืนนั้นอสูรมารสังหารกงป้า เป้าหมายถัดไปของมันย่อมเป็นเจ้า ทว่าหลังจากนั้นไม่กี่วัน ข้ากลับพบว่ามันสิ้นชีพอยู่กลางเขาแล้งแห่งหนึ่ง ผู้ที่ลงมือคือผู้ฝึกยุทธ์ที่เชี่ยวชาญเพลงดาบ แม้สายข่าวจะบอกว่าเจ้าไม่เป็นเพลงดาบ แต่ข้าคิดว่าเจ้ายังคงมีพิรุธไม่น้อย”
‘หืม? เขาเคยไปที่เขาแล้งนั่นด้วยรึ?’