เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ร่างอมตะ! วิชาบ่มเพาะดาบ! (ตอนต้น)
ซูฉางคงซัดหมัดหมายจะทุบมันให้แหลก ทว่าท่อนแขนนั้นกลับพลิกแพลงหมุนคว้างกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว เบี่ยงทิศหลบหมัดหนักหน่วงของเขา ก่อนจะแทงทะลวงเข้าใส่อกขวาอย่างเหี้ยมเกรียม
“ฉึก!”
ยิ่งกว่านั้น เล็บแหลมคมทั้งห้านิ้วยังงอกยาวขึ้นกะทันหัน คมกริบราวมีดดาบที่ไร้สิ่งใดต้านทานได้ มันทะลวงผ่านเกราะปราณลมหายใจเต่าของซูฉางคงเข้าไปตรงๆ ก่อนจะจิกลากลงมาอย่างแรง!
ซูฉางคงเจ็บแปลบที่หน้าอกจนต้องซวนเซถอยหลัง บนอกขวาปรากฏรอยกรงเล็บลึกถึงกระดูกยาวราวหนึ่งฉื่อถึงห้าสาย โลหิตไหลรินหยดติ๋งๆ!
แทบจะในเวลาเดียวกัน สองยอดฝีมืออย่างซูฉางคงและกงป้าที่ต้องเผชิญกับการโจมตีพิสดารเหนือสามัญสำนึก ต่างก็บาดเจ็บได้เลือดด้วยกันทั้งคู่
ทว่าศีรษะและท่อนแขนนั้นเมื่อโจมตีสำเร็จก็ไม่ไล่ล่าต่อ กลับหดถอยร่นอย่างรวดเร็ว ลอยละลิ่วกลับไปยังร่างของเฟิงม่อที่ถูกตัดคอและแขนขาด
“ฟึ่บ!”