เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 ประมุขพรรควาฬยักษ์ปะทะอสูรมาร! มารในหมู่อสูร! (ตอนปลาย)
กงป้ารู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นระรัว ขนทั่วร่างลุกชัน ทว่าสีหน้ากลับค่อยๆ เผยแววกระหายศึกและตื่นเต้นขึ้นมา “ดี! ดียิ่งนัก! ชั่วชีวิตข้ากงป้าสังหารคนมานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจออสูรมารตัวจริง... ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงมาเป็นอสูรมารตนแรกใต้คมดาบของข้าเสียเถอะ!”
แม้สัญชาตญาณจะหวาดผวาต่อเฟิงม่อที่สภาพบัดนี้ไม่หลงเหลือเค้าโครงมนุษย์และถูกปกคลุมด้วยเกล็ดหนาทึบ ทว่าความตื่นเต้นกลับพลุ่งพล่านขึ้นมาคู่ขนานกัน
นับแต่สร้างชื่อจนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในเมืองมั่วหลินฝู่ กงป้าก็แทบไม่ได้ลงมืออีก ซ้ำยังไม่เคยพบคู่ต่อสู้ที่ทำให้เลือดลมสูบฉีดถึงเพียงนี้ การเผชิญหน้ากับเฟิงม่อในวันนี้ จึงจุดประกายความรู้สึกที่ห่างหายไปนานให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครา
ผู้ฝึกยุทธ์ มีแต่ต้องท้าทายศัตรูแกร่ง ถึงจะรุดหน้าบนวิถียุทธ์ได้อย่างก้าวกระโดด!
“โฮก!”