เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 ไร้เทียมทานสิบทิศ! ทัพพันถอยร่น! (ตอนปลาย)
ซูฉางคงย่อมได้ยินเสียงลูกศรพุ่งแหวกอากาศมา แต่กลับไม่คิดหลบหลีก เขายื่นมือคว้าจับร่างสูงใหญ่กำยำของวัชระเหล็กไหลขึ้นมา หมุนตัวกวัดแกว่งร่างนั้นแทนโล่ ใช้เนื้อหนังอีกฝ่ายต้านรับลูกศรอันทรงอานุภาพเหล่านั้นโดยตรง
“ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก!”
ท่ามกลางเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ลูกศรขนาดเท่าท่อนแขนสี่ดอกพุ่งปักเข้าใส่ร่างของวัชระเหล็กไหลพร้อมเพรียง หัวศรฉีกกระชากกล้ามเนื้อทะลวงลึกเข้าไปในกายเนื้อ
“สวะไม่ได้ความ! ไสหัวไป!”
ซูฉางคงเหวี่ยงร่างวัชระเหล็กไหลที่ลมหายใจรวยรินจนหมดทางเยียวยาทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ร่างนั้นร่วงกระแทกพื้น หายใจร่อแร่ โลหิตแผ่กระจายชโลมพื้นดินใต้ร่าง กายยังคงกระตุกเกร็ง
“วัชระเหล็กไหล...ตายเช่นนี้เลยหรือ? นั่นจอมสลัดอันดับสี่เชียวนะ! ยอดฝีมือที่นับนิ้วได้ในน่านน้ำทะเลหลานอวี่เลยนะนั่น!”
ภาพเบื้องหน้าทำเอาเหล่าโจรสลัดหนาวสะท้านถึงหนังศีรษะ ยากจะยอมรับความจริงตรงหน้าได้ วัชระเหล็กไหลคือยอดฝีมือระดับแนวหน้าในบรรดาโจรสลัดขอบเขตปราณโลหิตทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ ทว่ากลับต้องมาตายอนาถคาที่โดยแทบไม่มีโอกาสตอบโต้
ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายไม่เก่งกาจ แต่เป็นเพราะ ‘ซือคงหย่ง’ ผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปต่างหาก!