เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 เงินขาวนับล้าน! อานุภาพไร้เทียมทาน! (ตอนต้น)
“นึกอยากมาก็มา นึกอยากไปก็ไปรึ? ตายเสียเถอะ!”
ทว่าซูฉางคงกำลังฆ่าฟันจนติดลม เลือดทั่วร่างเดือดพล่าน ยิ่งคนพวกนี้มารวมตัวกันที่นี่โดยมีจุดประสงค์เพื่อเอาชีวิตตน มีหรือจะยอมปล่อยไป? สังหารได้เพิ่มอีกคนก็นับว่ากำจัดไปได้อีกหนึ่ง!
ซูฉางคงอ้าปากกะทันหัน พ่นปราณแท้ผสมผสานกับกระแสลมที่สูดเข้าไป กลายเป็นลำแสงลมปราณสายหนาพวยพุ่งออกมาราวกับวาฬยักษ์พ่นน้ำ ทะยานเข้าใส่ชายในเกราะศึกสีเลือดอย่างดุดัน
“ตูม!”
ม่านตาของชายในเกราะศึกสีเลือดหดเกร็ง แม้จะคำรามลั่นพลางเหวี่ยงหมัดเข้าต้าน แต่ต่อหน้าปราณแท้อันหนาแน่นถึงขีดสุดของซูฉางคง มันกลับระเบิดออกดั่งลูกปืนใหญ่ลมปราณ ร่างเนื้อของชายผู้นั้นแหลกสลาย แขนและลำตัวขาดสะบั้นออกจากกัน เลือดเนื้อสาดกระจาย สิ้นใจตายคาที่ทันที!
“ข้าอยู่ที่นี่! อย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”
ดวงตาของซูฉางคงขึ้นเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ แผ่ไอกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวดั่งเทพขวางฆ่าเทพ พุ่งโถมเข้าใส่กลุ่มยอดฝีมือขอบเขตปราณโลหิตอย่างบ้าคลั่ง