เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 ไร้เทียมทานสิบทิศ! ทัพพันถอยร่น! (ตอนต้น)
“ตูม!”
ปราณแท้ที่ระเบิดออกซัดกระหน่ำไปรอบทิศทาง ประดุจระลอกคลื่นยักษ์ถาโถมอย่างไม่อาจต้านทาน ผู้เฒ่าเงาผีและลี่หุนที่เดิมทีพุ่งเข้าลอบสังหารซูฉางคง ต่างล่าถอยกระเด็นออกไปอย่างต่อเนื่อง
กระทั่งวัชระเหล็กไหลที่กำข้อมือซูฉางคงแน่น ยังสัมผัสได้ถึงแรงสะเทือนมหาศาล บีบให้จำต้องปล่อยมือที่ตรึงไว้ออก นิ้วทั้งสิบปวดร้าว ร่างสูงสองเมตรถูกซัดจนโซเซถอยหลังไปหลายก้าว!
“นี่...นี่มันอะไรกัน?”
ซูฉางคงโคจรระเบิดปราณแท้ลมหายใจเต่าอันหน่วงหนัก บีบให้สามยอดฝีมือกระเด็นถอยร่นไปอย่างง่ายดาย ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตปราณโลหิตกว่ายี่สิบคน ณ ที่นั้น รวมทั้งเหล่าโจรสลัดชั้นยอดหลายร้อยเกือบพันคนที่ล้อมอยู่รอบลานกว้าง ต่างพากันอ้าปากค้าง จ้องมองร่างสูงตระหง่านตรงกลางลานอย่างตกตะลึง
ปราณแท้สีน้ำเงินเข้มข้นจนแทบจะจับตัวเป็นรูปธรรม ปกคลุมทั่วทั้งร่างของซูฉางคง หนาถึงสามชุ่น แสงระยิบระยับประดุจผิวน้ำทะเลอันสงบนิ่ง ลึกล้ำและกว้างใหญ่ไพศาล ราวกับไม่มีการโจมตีใดสามารถสั่นคลอนได้!
“นี่คือ...ปราณแท้หรือ? ปราณแท้ที่แข็งแกร่งถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?”
“ซือคงหย่งฝึกฝนมาอย่างไรกันแน่? อายุแค่นี้กลับมีกำลังภายในลึกล้ำถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”