เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 วิชาลมหายใจเต่าใต้หล้าไร้เทียมทาน! รวบรวมลมปราณเป็นเกราะ! (3)
ซูฉางคงมองสายฝนที่เทกระหน่ำลงมานอกหน้าต่างจนทัศนวิสัยพร่ามัว ไม่อาจมองเห็นทิวทัศน์เบื้องหลังม่านฝนได้ชัดเจน อดรู้สึกประหลาดใจมิได้
นับแต่มายังโลกใบนี้ นี่เป็นห่าฝนครั้งใหญ่ที่หาได้ยากยิ่ง
และก็เป็นไปตามคาด ฝนตกหนักติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
กระทั่งในเขตที่ตั้งของพรรควาฬยักษ์ น้ำยังท่วมสูงเกือบถึงเอว พอจะจินตนาการได้เลยว่าภายนอกย่อมเกิดอุทกภัยเป็นแน่ สำหรับชาวบ้านธรรมดาที่หาเช้ากินค่ำด้วยการทำไร่ไถนา พายุฝนครั้งนี้ไม่ต่างอันใดกับฝันร้าย!
ภัยจากน้ำมือมนุษย์ยังพอปัดเป่า ทว่าภัยธรรมชาติกลับมิใช่สิ่งที่กำลังคนจะต้านทานได้!
เมื่อฝนซา แสงตะวันสาดส่องลงมาอีกครา เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ในพรรคต่างช่วยกันกวาดล้างและระบายน้ำขัง ทุกสิ่งเริ่มกลับคืนสู่ความสงบ ส่วนเขาก็ตื่นแต่เช้าไปปรุงโอสถตามปกติ
"เฮ้อ... พายุฝนกระหน่ำยาวนานขนาดนี้ ยี่สิบปีมานี้แทบไม่เคยพบเจอเลย!"