กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จางเสี่ยวฟางสงบลงได้บ้างเล็กน้อยภายใต้การปลอบโยนของจ้าวอ้ายกั๋วกับเซี่ยฟางอวี๋ พอสายตาไปสะดุดกับคราบเลือดที่แตะตาบนพื้น
ก็ตกใจจนตัวสั่นเทาอีกครั้ง พลางร้องไห้พูดขึ้น “ฟางอวี๋ อ้ายกั๋ว ฉันฆ่าคน ฉันฆ่าคนแล้ว ทำยังไงดี ฉันฆ่าคน…
ไม่ใช่ความผิดฉันจริง ๆ ไม่ใช่ความผิดฉันเลย หม่าไล่จื่อพอเข้ามาก็คิดจะทำเรื่องชั่วกับฉัน มือฉันบังเอิญกำกรรไกรอยู่
ตอนที่มันกระโจนเข้ามาหาฉัน ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย คว้ากรรไกรขึ้นมาแล้วทิ่มมันพร่ำเพรื่อหลายที”
พ่อแม่ตระกูลจางวิ่งตามเข้ามาติด ๆ พอเห็นสภาพอนาถาของลูกสาวเข้าประจักษ์ แม่จางก็เข่าอ่อนทรุดลงนั่งกับพื้นตรง ๆ ตีต้นขาตัวเองร้องไห้โฮ