ตอนที่ 137 สายตาประชาชนแจ่มชัด

หม่าผิงผิงอยากอ้าปากแก้ตัว แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับเพี้ยนไปหมด ใครก็ได้ยินออกว่าสั่นเพราะใจไม่มั่นจนแทบไม่เป็นรูปเป็นร่าง

“เธอ...เธอพูดจาไร้สาระ! เธอใส่ร้ายป้ายสี! ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่ได้ท้องเลย!”

เธอเผลอยกมือกุมท้องน้อยของตัวเอง สายตาวอกแวกหลบหลีก เท้าถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่อาจควบคุม

ปฏิกิริยาที่ชัดเจนว่ากลัวความจริงจนถึงขีดสุดเช่นนี้ ไม่ต้องให้เซี่ยฟางอวี๋พูดอีกสักคำ

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ส่วนใหญ่ล้วนผ่านชีวิตมาแล้ว ใครจะดูไม่ออกว่าปฏิกิริยาแบบนี้หมายถึงอะไร

เซี่ยฟางอวี๋ไม่คิดปล่อยเธอไปแค่นี้ ยังคงรุกไล่ต่อ “ฉันพูดไร้สาระหรือไม่ เธอเองก็รู้แก่ใจดีที่สุด!