กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 กล่าวโทษกันไปมา
ซ่งอวิ๋นหนานสูดหายใจลึก พับจดหมายในมืออย่างบรรจง แล้วสอดกลับลงในซอง
เขาเงยหน้ามองบิดามารดาที่มีสีหน้าฉงน ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วว่า “จดหมายจากตระกูลจ้าว”
“ตระกูลจ้าว? ตระกูลจ้าวไหน?” ซ่งฉางจงยังนึกไม่ออก จึงถามกลับไปตามสัญชาตญาณ
แต่นางอู๋คนเล็กที่อยู่ข้าง ๆ นึกขึ้นได้ก่อน สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย นางกระทุ้งแขนสามีอย่างไม่สบอารมณ์ “จะตระกูลจ้าวไหนได้อีกเล่า ก็บ้านพ่อแม่บุญธรรมของนังเด็กคนนั้นน่ะสิ!”
ซ่งฉางจงจึงเพิ่งเข้าใจ แต่ยังคงงุนงง “จวนตระกูลจ้าวไม่ได้อยู่ในเมืองเอกของแคว้นหรือ? หรือพวกเขารู้แล้วว่านังเด็กคนนั้นหนีไป?”