กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 เมื่อเป็นแม่ย่อมเข้มแข็ง
อีกด้านหนึ่ง ซ่งหลิงแอบป้อนยาสลบให้สามีที่สติไม่สมประกอบ พอเห็นว่าในที่สุดเขาก็หยุดอาละวาดและหลับสนิทไป
นางรีบจัดผมเผ้าที่กระเซิงให้เข้าที่ ฝืนรวบรวมเรี่ยวแรง แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องของยายจ้าว แม่สามีที่อยู่เรือนหลัก
ยายจ้าวกำลังนั่งปะชุนเสื้อผ้าอยู่ใต้ชายคา พอได้ยินเสียงฝีเท้า นางก็เหลือบตาขึ้นมองซ่งหลิง ก่อนขมวดคิ้ว “เวลานี้เจ้าไม่อยู่ดูแลต้าหลาง มาที่นี่ทำไม?”
ซ่งหลิงก้มหน้าลง สีหน้าอ่อนแอขลาดกลัว พลางอธิบายว่า “สามีเหนื่อย ตอนนี้เพิ่งหลับไปเจ้าค่ะ”