เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 350 ฝนตกแล้ว
หลังจากจวินอวี่ประสานหมัดคารวะตี้เย่ด้วยความเคารพแล้ว ก็ทะยานร่างมุ่งสู่ภูเขาปาเสอ เหล่าศิษย์ตำหนักเซียนกระหายเลือดทั้งหมดต่างติดตามจวินอวี่บินเข้าสู่ผืนป่า
เทียนอวิ๋นซ่างเหรินหัวเราะฮ่า ๆ แล้วยื่นมือไปตบพุงใหญ่ของตนช้า ๆ พลางกล่าวว่า “เคยได้ยินศิษย์ใต้บังคับบัญชาเล่าว่านายน้อยผู้สืบทอดแห่งตำหนักเซียนกระหายเลือดเป็นเด็กหนุ่มชื่อจวินอวี่ ไม่คิดเลยว่าจริง ๆ แล้วจะเป็นเด็กคนนี้ จวินอวี่เป็นเด็กดีคนหนึ่งเลย!”
ตี้เย่พยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่กล่าวสิ่งใด นางก็ไม่รู้ว่าจวินอวี่เคยเข้าร่วมชุมนุมเมฆาสวรรค์และยังเคยพบกับเทียนอวิ๋นซ่างเหรินอยู่หลายครั้ง พูดได้ว่าเทียนอวิ๋นซ่างเหรินยังมอบวาสนาให้จวินอวี่คราหนึ่ง
เซวี่ยตีจื่อพิงอยู่บนเก้าอี้สีทองนั้น กอดอกทั้งสองมือ นิ้วหัวแม่มือขวาเคาะเบา ๆ หลับตาลงเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “เด็กคนนี้ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยเห็นอยู่บ้าง นับว่ามีฝีมือพอสมควร ข้ารอชมอยู่”