กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 351 เศษดวงจิตปาเสอ
ท้องฟ้ามืดครึ้ม หยดฝนโปรยลงมาจากฟากฟ้า กระแทกใบหน้าของจวินอวี่ จวินอวี่หยุดฝีเท้า เฮ่อเหลียนมู่เฟิงและเจียงอู่ก็พลอยหยุดลงตาม
จวินอวี่เอ่ยขึ้นว่า “เข้ามาในภูเขาปาเสอนี้เวลาล่วงเลยเกินครึ่งไปมากแล้ว สิ่งที่พบล้วนเป็นของว่างเรียกน้ำย่อย เหล่าคนที่ได้ชื่อว่าอัจฉริยะสวรรค์ยังไม่ผุดขึ้นมาเลย ไม่รู้ว่าพวกมันเล่นกลอะไรอยู่ ช่างมีแรงกดดันราวกับพายุฝนกำลังจะมาถึงจริง ๆ” เฮ่อเหลียนมู่เฟิงไม่พูดอะไร เขารู้ว่าจวินอวี่ไม่ชอบให้ใครประจบเอาใจ ส่วนเจียงอู่ถอนหายใจเบา ๆ พลางหอบลมหายใจหนัก ๆ ออกมา
“ไปกันเถิด หากอยากมีชีวิตอยู่ก็ต้องสังหาร กฎข้อนี้ยังเหมาะกับโลกอันโหดร้ายนี้” จวินอวี่สะพายหอกเก้ามังกรไว้บนหลัง ก้าวเท้าช้า ๆ มุ่งไปข้างหน้า