เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 349 การมาถึง
“แอ๊ด!” จวินอวี่ผลักประตูเดินออกไป ศิษย์ทั้งสองของตำหนักเซียนกระหายเลือดที่เฝ้าอยู่นอกประตูรีบคำนับจวินอวี่ จวินอวี่ยิ้มเล็กน้อย ล้วงโอสถออกมาหลายเม็ดโยนให้ทั้งสองคนนั้น ทั้งสองคนราวกับได้ของล้ำค่า คุกเข่าลงอย่างเคารพ
หลังจากจวินอวี่จากไปไกล ทั้งสองคนนั้นค่อย ๆ ลุกขึ้น ชายร่างผอมบางทางซ้ายเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กบนหน้าผาก แล้วกล่าวกับชายอ้วนเตี้ยคนนั้นว่า “เจ้าอ้วน เรารออยู่ที่นี่มาห้าปีแล้ว เจ้าว่า ตอนที่นายน้อยผู้สืบทอดออกจากปิดด่าน กลิ่นอายไม่เหมือนเดิมหรือไม่?”
เจ้าอ้วนโยนโอสถเม็ดที่เปล่งประกายสีเหลืองในมือเข้าปาก พูดอู้อี้ไม่ชัดว่า “ช่างมันเถิด คนอย่างนายน้อยผู้สืบทอดล้วนเป็นอัจฉริยะสวรรค์ คนเล็ก ๆ อย่างพวกเราชาตินี้ก็ได้แต่แหงนมองสภาพของพวกเขา ข้าคนนี้ไม่มีความใฝ่ฝันอันใด ขอแค่ทั้งชีวิตสงบสุขมั่นคงก็เพียงพอแล้ว”