เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 348 ปิดด่านบำเพ็ญ
จอมมารหัวเราะลั่น โบกมือพลางกล่าวกับจวินอวี่ว่า “ยังมีอีกคนที่อยากพบเจ้า ได้ยินว่าฝ่ายนั้นอ้างว่าเจ้าเป็นศิษย์ที่รับไว้ในโลกมนุษย์”
จวินอวี่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าตนในโลกมนุษย์ยังได้คารวะอาจารย์อีกคน ดูเหมือนจะคารวะเพียงจื่อเยียนเท่านั้น ในยามนั้นเองอู๋ขุยในชุดยาวสีขาวนวลจันทร์ก็ก้าวเข้ามา เบื้องหลังตามด้วยชายหนุ่มชุดแดงคนหนึ่ง
อู๋ขุยที่ท้วมเล็กน้อยมีใบหน้าเปล่งปลั่ง ฉายรอยยิ้มเล็ก ๆ ไปทางจวินอวี่พลางถามว่า “ศิษย์ดีของข้า ลืมอาจารย์ไปแล้วหรือ” จวินอวี่รู้สึกกระอักกระอ่วน ผู้บำเพ็ญในแวดวงหลอมกายล้วนถือหลักนี้โดยปริยายว่า หนึ่งวันเป็นอาจารย์ ก็เป็นบิดาตลอดชีวิต อาจารย์สองคนก็ไม่เท่ากับยอมรับบิดาสองคนหรือ
จอมมารยิ้มบาง ดูเหมือนไม่ใส่ใจที่จวินอวี่คารวะอาจารย์ถึงสองคน เขาก็รู้ว่าจวินอวี่เคยคารวะจื่อเยียนด้วย จื่อเยียนผู้มีความสัมพันธ์ที่ตัดให้ขาดไม่ลงคนนั้น