กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 171 การบำเพ็ญตน
รุ่งขึ้นฟ้าสว่าง จวินอวี่ตื่นแต่เช้า เดินออกจากลานบ้านมาสู่หน้าผา
มองไปไกลสุดสายตา ต้นไม้เขียวชอุ่มแผ่พลังชีวิตอันแรงกล้า ดอกไม้ป่าบนไหล่เขาบานสะพรั่ง ลานบ้านลดหลั่นกันไปและเจดีย์พุทธบนยอดเขา จวินอวี่กางสองแขนออก สูดอากาศ ณ ที่แห่งนี้อย่างเต็มที่ ปรารถนาจะวางภาระในใจลงชั่วคราว ให้ตนได้พักผ่อนสักครู่
“ตึง!” ระฆังยามเช้าดังกังวาน ตามทางเล็กบนภูเขา สามเณรองค์แล้วองค์เล่าลากไม้กวาดไม้ไผ่กวาดถนนบนภูเขา
ตะวันยามเช้าเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า เหล่าผู้มาสักการะธูปเทียนมากันไม่ขาดสาย เป็นกลุ่มสามกลุ่มห้า มุ่งหน้าสู่วัด
จวินอวี่ค่อย ๆ ยื่นมือออก ย่อท่อนล่างลง เริ่มฝึกเคล็ดพิชิตมังกรด้วยพยัคฆ์เก้าตัว “เปรี๊ยะ!” กระดูกของจวินอวี่ดังเปรี๊ยะ เต็มไปด้วยพลังปะทุ