0172

⬢⬢⬢

ตอนที่ 172 ศิลาผาไร้อักษร

บทที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบสอง ศิลาผาไร้อักษร

“ตึ้ง!” เมื่อระฆังยามเช้าดังกังวาน จวินอวี่ได้ฝึกเคล็ดพิชิตมังกรด้วยพยัคฆ์เก้าตัวจนครบหนึ่งรอบแล้ว จวินอวี่ผ่อนลมหายใจยาวออกมาอย่างสบายอารมณ์ ค่อย ๆ เก็บพลังกลับคืน

“แอ๊ด” ประตูลานบ้านถูกผลักเปิดออก เซียงเอ๋อร์ในชุดสีชมพูเดินเข้ามา ยิ้มหวานให้จวินอวี่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “พี่จวินอวี่ กินอาหารเช้าเถิดเจ้าค่ะ” จวินอวี่รับผ้าเช็ดหน้าที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากมือเซียงเอ๋อร์มาซับเม็ดเหงื่อที่หน้าผาก แล้วยิ้มน้อย ๆ เอ่ยว่า “เซียงเอ๋อร์ ช่วงนี้ต้องขอบคุณที่เจ้าดูแลข้า ข้า......” มือเล็ก ๆ ข้างหนึ่งปิดปากจวินอวี่ไว้ เซียงเอ๋อร์ขยิบตาให้จวินอวี่แล้วเอ่ยว่า “อย่าเอ่ยเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ ข้า......ข้าเพียงรู้สึกว่าพี่จวินอวี่เป็น......เป็นบุรุษที่มีเสน่ห์มาก”