0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 ล้างโลกา

ทั่วทั้งเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่าดำสนิท สายน้ำสีดำสนิทสายหนึ่งไหลทะลักลงมาอย่างรุนแรง ไม่ไกลจากสายน้ำนั้นก็คือถ้ำพำนักของจวินอวี่

“ฝ่า!” แผ่นดินสั่นสะเทือน จวินอวี่ลืมตาขึ้น ตื่นขึ้นมาอย่างเนิบช้า

จวินอวี่ก้าวเท้าใหญ่ออกไป ก็เห็นสายน้ำนั้นไหลย้อนกลับ พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับมังกรยักษ์ที่ทะยานขึ้น

“ตึง ตึง!” แผ่นดินแตกร้าว สัตว์ยักษ์ตัวแล้วตัวเล่าวิ่งคลั่งไปยังที่ราบ สัตว์แมมมอธร่างสูงใหญ่ตัวหนึ่งเหยียบสัตว์เล็กใต้เท้าจนตาย เลือดพุ่งกระฉูด เนื้อและเลือดกระเซ็นกระจายเต็มพื้น

“โฮก!” เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว สัตว์แมมมอธเหล่านั้นวิ่งคลั่งด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

จวินอวี่อดสะท้านขึ้นมาไม่ได้ ถึงแม้เขาจะมีตบะขั้นผสานกาย ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นตบะที่ไร้เทียมทานในขั้นผสานกาย แต่เมื่อเผชิญกับภาพอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ก็อดรู้สึกหนังศีรษะชาไปไม่ได้