เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 จื่อหยางเจินเหริน
จวินอวี่รำพึงในใจว่าไม่ดี พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่เช่นนี้มิใช่สิ่งที่จวินอวี่จะควบคุมได้ จากนั้นจวินอวี่ก็ก้าวเท้าฉับไวกลางอากาศ พุ่งตรงไปทางทิศตะวันออก
“หวึ่ง!” มิติสั่นสะเทือน ร่างของจวินอวี่หายวับไปในพริบตาไกลกว่าร้อยจั้ง “วิชาย้ายมิติระยะสั้น!”
เป็นการอาศัยช่องว่างของเวลาเดินทางข้ามผ่าน ผู้มีพลังยิ่งใหญ่ย่อมมีวิชาเคลื่อนย้ายใหญ่ ซึ่งสามารถข้ามดาวเคราะห์ได้ในพริบตา
“ปัง!” ภูเขาไฟลูกแล้วลูกเล่าปะทุ เห็นได้ชัดเป็นพิเศษในโลกอันมืดมิดนี้ ผืนดินฉีกขาด “กร๊าก!” หลุมไร้ก้นปรากฏขึ้น กลืนกินผืนดิน
“ชิ้ว!” จวินอวี่บินด้วยความเร็วสูง กล่าวในใจว่า “น่ากลัวเกินไปแล้ว นั่นอะไรกัน? ถึงกับกลืนกินฟ้าดินผืนนี้ได้” สิ่งที่จวินอวี่กล่าวถึงก็คือหลุมไร้ก้นนั้นเอง