0135

⬢⬢⬢

ตอนที่ 135 สัญญาสิบปี

ย่ำอยู่บนผืนแผ่นดินทะเลทรายตะวันตก จวินอวี่รู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ก้าวหนึ่งเป็นรอยเท้าที่มั่นคง ก้าวมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก จวินอวี่เป็นนินจาผู้โดดเดี่ยว และการบำเพ็ญเพียรก็คือการเดินทางอันโดดเดี่ยวมาแต่เดิม

“แป๊ะ!” หยดฝนหยดหนึ่งกระแทกใบหน้าของจวินอวี่ ความรู้สึกแสบเจ็บแล่นเข้ามา จวินอวี่ลูบใบหน้า ยื่นมือออกไปรองรับหยดฝนสีม่วงนั้น แล้วพึมพำว่า “นี่มันฝนอะไรกัน ถึงได้แฝงไว้ด้วยพลังอันแข็งแกร่งเพียงนี้” จวินอวี่เริ่มเปิดพลิกอ่าน《บันทึกเรื่องพิสดารแห่งบรรพกาล》 แต่ในนั้นกลับไม่มีบันทึกถึงเรื่องเช่นนี้เลย

จวินอวี่ก้าวเท้าออกไป ย่ำลงบนหยดน้ำฝน หยดฝนค่อย ๆ กัดกร่อนพลังแท้ของจวินอวี่ มองไปไกลสุดสายตา โลกทั้งใบล้วนเป็นสีม่วง ต้นไม้ก็เป็นสีม่วง ผืนดินก็เป็นสีม่วง ท้องฟ้าก็เป็นสีม่วง

จอมมารโผล่ออกมา พึมพำว่า “นี่คือน้ำตาของวิถีสวรรค์หรือ” จวินอวี่ตกตะลึง “น้ำตาของวิถีสวรรค์หรือ” จวินอวี่พึมพำ