0134

⬢⬢⬢

ตอนที่ 134 ทำลายผนึก

ในปีสุดท้าย จวินอวี่ใช้เวลามากขึ้นกับเด็ก ๆ ที่เขารับมาเลี้ยง สอนวิชายุทธ์ให้พวกเขา สอนการใช้ชีวิตให้พวกเขา

จวินอวี่ยังคงตื่นเช้าเป็นปกติ จากนั้นร่ายเคล็ดพิชิตมังกรด้วยพยัคฆ์เก้าตัวหนึ่งรอบ แล้วเดินไปยังลานหน้า ทำหน้าที่เจ้าของโรงน้ำชา ในช่วงเวลานั้นมีนักฆ่าจากหอโลหิตสังหารมาหลายระลอก ต่างถูกจวินอวี่ตีถอยกลับไปทีละคน ช่วงไม่กี่วันมานี้เงียบสงบลงมาก

ยามพลบค่ำ จวินอวี่เรียกศิษย์คนโตที่เขารับมาเลี้ยง ซึ่งก็นับว่าเป็นศิษย์ได้กระมัง ชายหนุ่มผู้ซื่อตรง มาพบ แล้วกล่าวกับเขาว่า ข้าจะไปแล้ว โรงน้ำชามอบให้เจ้าแล้ว จงดูแลพี่น้องของเจ้าให้ดี

“หา” จวินอวี่มองชายหนุ่มที่ยังงุนงงอยู่ตรงหน้า ลูบศีรษะเขา แล้วกล่าวว่า ในใต้หล้าไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา เมืองปู้ลั่วนี้มิใช่ที่พักพิงสุดท้ายของข้า จวินอวี่มองโรงน้ำชาที่เขาทุ่มเทบุกเบิกมาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วก้าวเท้าใหญ่ออกไป มุ่งสู่ทิศตะวันตก

ภายใต้แสงตะวัน เงาของจวินอวี่ถูกทอดยาวออกไปไกลแสนไกล ใต้กำแพงเมือง ฝูงวัยรุ่นชายหญิงร่ำไห้อย่างเงียบงัน