0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 ตื่นฟื้น คมุ่งสู่สุสานรกร้าง

ผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ เดินทางผ่านทะเลสาบสีม่วง บางคนหยุดยืนชั่วครู่ บางคนก็บินจากไปจากทะเลสาบแห่งนี้โดยตรง

บนท้องฟ้า สามเณรเศียรโล้นพนมมือทั้งสองทอดเสียงสวดพระนามเบา ๆ ว่า “อมิตาภาพุทธะ!” จากนั้นค่อย ๆ มองหญิงสาวผู้เปี่ยมด้วยไมตรีเป็นศัตรูนั้น ร่างวาบวับหายไปจากขอบฟ้า

หญิงสาวเอ่ยกลีบปากแดงเรื่อขึ้นแผ่ว ๆ ว่า “หนึ่งเดือนแล้ว เต็ม ๆ หนึ่งเดือน ยังไม่มีวี่แววใด ๆ เลย” พลังงานสีม่วงที่ก่อตัวในทะเลสาบยังคงรวมตัวอยู่รอบกายจวินอวี่ ไร้ความเคลื่อนไหว หญิงสาวเริ่มร้อนใจ ยังเหลืออีกสามเดือนก็ถึงเวลาที่สุสานรกร้างจะเปิด หญิงสาวถอนหายใจครั้งหนึ่ง จากนั้นนั่งขัดสมาธิหมุนเวียนพลัง สัมผัสรับรู้พลังงานฟ้าดิน ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา นางค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับฝนสีม่วงที่แฝงพลังงานแห่งการทำลายล้างได้ และมันก็ช่วยนางได้มหาศาล