0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 ดูโลกที่เหน็บหนาว

จงโจว สำนักมรรค ยอดเขาเซียน

ผู้เฒ่าตงยืนตระหง่านอยู่บนยอดเขา มองหมู่เมฆหมอกที่ม้วนตัวพลุ่งพล่าน ถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ห้าปีแล้ว เจ้าหนูนั่นก็ยังไร้ข่าวคราว เฮ้อ...” ผู้เฒ่าตงยกเหยือกสุราขึ้นดื่มอึกใหญ่ “ดื่มสุราพันวันเมานี้เสีย ให้เมาเต็มที่สักหน ให้ตื่นขึ้นมาแล้วได้เห็นเจ้าหนูนั่น” สุราพันวันเมาหมดเหยือกหนึ่ง ผู้เฒ่าตงก็โซซัดโซเซล้มลง หมอบซบแขนของศิลาผู้วิเศษแล้ว “คร่อก คร่อก” หลับสนิท

ยอดเขากระถางโอสถ ลวี่หลัวหมกตัวอยู่ในห้องหลอมโอสถทั้งวันทั้งคืน เตาหนึ่งแล้วอีกเตาหนึ่ง คงหลอมโอสถไปแล้วกว่าพันเตา “ปัง!” ฝาเตากระเด็นออก โอสถสำเร็จแล้ว ลวี่หลัวกำโอสถในมือไว้อย่างมีความสุขแล้วกล่าวว่า “รอถึงตอนที่พี่ใหญ่จวินอวี่กลับมา ข้าต้องทำให้เขาตกตะลึงให้ได้ ฮึ่ม ฮึ่ม...”