0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 ศัตรูคู่แค้นมาบรรจบกัน

ยามเที่ยงคืน ริมขอบฟ้าปกคลุมด้วยไอหมอกบาง ๆ “ก้า...... ก้า......” บางครั้งมีเสียงนกและสัตว์ร้อง ในป่ามีเสียง “กรอบแกรบ” ดังขึ้น คงเป็นสิ่งมีชีวิตกลางคืนที่ออกมาหาอาหาร

ใต้แสงจันทร์ร่างในอาภรณ์ขาวร่อนลงมาอย่างสง่างาม เหยียบอยู่บนพิณโบราณตัวนั้น

ทางทิศเหนือของเมืองอวิ๋นอี้ สุสานฝังศพไร้ญาติ เงาร่างสีดำกระโดดโลดเต้นเคลื่อนไหวไปมา จากนั้นก็ค่อย ๆ ปีนป่ายขึ้นไปบนสุสานฝังศพไร้ญาติ ร่างลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ นั่งขัดสมาธิภาวนา บุคคลผู้นั้นปลดปล่อยพลังแท้ออกมา ค่อย ๆ ดูดซับพลังไอศพเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า ซึมซับเข้าไปทางจมูกและปาก เข้าสู่ภายในร่างกายของเขา

มารครองเก้าชั้นฟ้า นี่คือวรยุทธ์มารที่ชั่วร้ายที่สุด เป็นตำราหลงเหลือจากยุคโบราณ พลังไร้ขีดจำกัด ว่ากันว่าเมื่อสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่สามารถทำลายฟ้าดิน เพียงสะบัดแขนเสื้อก็กลืนกินดวงดาราได้