0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ตระหนักรู้ในพริบตา

หลังจากอู๋ฝ่าหลับตาลง อู๋หุ่ยมิได้ร่ำไห้

เขาคุกเข่าหมอบกับพื้น โขกศีรษะอย่างแรงหลายครั้ง “โป๊ก โป๊ก” ดังชัดเจนจนได้ยินทั่ว ผีซิวดวงตาคู่นั้นเอ่อล้นด้วยน้ำใส หยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่า ร้องครวญครางออกมาเป็นระยะ

อู๋หุ่ยอุ้มร่างศพของอู๋ฝ่าขึ้นโดยสีหน้าเรียบเฉย ค่อย ๆ มุ่งไปยังท้องโถงใหญ่ ทีละก้าวทีละรอยเท้า อู๋หุ่ยระบายอารมณ์ด้านลบเหล่านั้นลงกับพื้น ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นคนแล้วคนเล่าเดินตามหลังจวินอวี่ ค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่โถงใหญ่

จง?ข่ายขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าคิดสิ่งใดอยู่ มหาปุโรหิตตวาดสั่งศิษย์สำนักภูตสวรรค์เสียงดัง “ถอย!” โลงศพหนึ่งแล้วหนึ่งเล่าลอยออกไป มุ่งสู่สำนักภูตสวรรค์ จวินอวี่เหยียบขึ้นบนโลงศพ รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง จวินอวี่ยังจำภาพตอนที่สำนักกระบี่สายน้ำถูกทำลายล้างได้ ยังจำแววตาอันเกรี้ยวกราดของอู่จี๋ได้

หากยามนี้มีอู่จี๋อยู่ ณ ที่นั้นเป็นแน่ที่เขาจะลุกฮือขึ้น สังหารมุ่งสู่สำนักภูตสวรรค์ โชคดีที่อู่จี๋มิได้อยู่ ณ ที่นั้น