กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 พลังของฮวาหยุนเฟย
ฮวาหยุนเฟยถอยออกไปสิบเมตร จวินอวี่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สีหน้าจริงจังมองไปที่ฮวาหยุนเฟย จวินอวี่กำหอกเก้ามังกรไว้แน่นแล้วหมุนมันเล็กน้อย
ฮวาหยุนเฟยถือพิณเทพมาร ค่อย ๆ วางไว้ตรงอก เมื่อมือสัมผัสถึงสายพิณ การต่อสู้ก็เริ่มต้นขึ้น
“ตึ้ง!” เสียงพิณก้องกังวาน ไม่มีอานุภาพโจมตี นั่นเป็นเพียงบทเพลงธรรมดา เสียงพิณไพเราะอ่อนหวาน ไพเราะจับใจยิ่งนัก ความง่วงงุนกัดกินจวินอวี่ จวินอวี่เห็นทุ่งดอกท้อหมื่นไร่ ระหว่างหมู่ดอกไม้มีหญิงงามคนแล้วคนเล่าร่ายรำอย่างงดงาม งดงามนัก นางระบำคนแล้วคนเล่าเดินเข้ามาหาจวินอวี่ เกาะเกี่ยวแขนจวินอวี่ จวินอวี่รำตามนาง ร้องเพลงตามนาง จมดิ่งอยู่ในความรักโรแมนติก