เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 44 เสี่ยวไป๋ข้ามเคราะห์
ในป่าภูเขาอันไร้นาม ชายชราผมขาวผู้หนึ่งเดินอยู่เพียงลำพัง ก้าวเท้ายาวออกไปก็ข้ามผ่านแม่น้ำและภูเขา ทุกย่างก้าวล้วนแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งมรรค “อืม” ชายชราอุทานในใจชะงักไปครู่หนึ่ง กลิ่นอายบนร่างของชายชราพลันอ่อนแรงลงอย่างมาก
“ดูท่าทางสำนักกระบี่วารีที่ข้าสร้างขึ้นคงถูกทำลายจนสิ้นแล้ว เฮ้อ......” ชายชราหยุดชะงัก “ช่างเถิด นั่นก็เป็นวัฏจักรแห่งวิถีสวรรค์” ชายชราก้าวเท้ายาวออกไป กลับมุ่งหน้าวิ่งไปทางทิศตะวัน “จินอู เมื่อใดที่ข้าแก่ผู้นี้ไล่ทันเจ้าได้ ข้าจะถลกหนังเจ้าออกมาให้ได้!” เสียงของชายชราดังก้องไปทั่วเวหา
“ข้าเคยดูเคล็ดพิชิตมังกรด้วยพยัคฆ์เก้าตัวของเจ้าแล้ว นั่นมันไร้สาระสิ้นดี รู้หรือไม่ เจ้าน้อย เจ้าใช้วิธีบำเพ็ญอันโง่เขลาที่สุดในการฝึกฝน ยังฝันว่าจะฝ่าขั้นอีก......” จวินอวี่ยืนจ่อม้าอยู่กลางลำน้ำต้านทานกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก