0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 ทะลวง

“ไปให้พ้น!” จอมมารตวาดลั่น พลันคลื่นจิตเทวะก็พุ่งเข้าหาชายวัยกลางคนในทันที “พรวด” จิตเทวะของชายวัยกลางคนได้รับบาดเจ็บ เลือดสด ๆ พุ่งออกมาหนึ่งคำรบ

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ไว้ชีวิต วันข้าจะตอบแทนยังอีกยาวไกล ไว้พบกันใหม่!” เสียงเต็มไปด้วยความแค้นเคือง

“หึ!” จอมมารลงมือ พลังแท้ลำแสงนั้นทะลวงกาลอวกาศและพุ่งไปถึงแผ่นหลังของชายวัยกลางคนในชั่วพริบตา

“พรวด” ลำคอของชายผู้นั้นอมหวาน เลือดสดพุ่งออกมาหนึ่งคำรบ จากนั้นก็ร่วงหล่นจากกลางอากาศเป็นเส้นตรง

อู๋หุ่ยอ้าปากค้าง สีหน้าล้วนเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ทัณฑ์อสนีระลอกที่สี่ไม่ยอมมาสักที พลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเสี่ยวไป๋ก็ค่อย ๆ ฟื้นฟูร่างกาย เสี่ยวไป๋มองจวินอวี่แวบหนึ่ง ส่งสายตามั่นใจให้เขา

“เสี่ยวไป๋ สู้ ๆ เจ้าต้องสำเร็จนะ!” จวินอวี่กำหมัดเชียร์เสี่ยวไป๋

“เจ้าตัวเล็กข้างนั้นต้องเก็บกวาดไหม?” จอมมารถามจวินอวี่ จวินอวี่เหลือบมองไปทางนักพรตอู๋หุ่ยแล้วส่ายหน้า

“คนเผ่านั้นเกิดมาเป็นเทพมนุษย์ เพียงแต่ในโลกมนุษย์นี้พลังของพวกเขาถูกกดไว้ เจ้าก็วางใจเถิด ถึงขั้นแก่นทองคำแล้ว เจ้าตัวเล็กนั้นจะบำเพ็ญเองได้ เมื่ออาศัยมรดกสืบทอด ก็จะแซงหน้าเจ้าในไม่ช้า” จอมมารเอ่ยขึ้น