0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 จอมมาร

“โอ๊ะ ปลาตัวใหญ่นัก” หู่จื่อชี้ไปที่ปลาดำกลางลำธารแล้วเอ่ยขึ้น

“ฉึก” จวินอวี่แทงง้าวปลางับปลาดำขึ้นมา ลมกลางฤดูใบไม้ผลิที่สองยังพัดพาความหนาวเย็นอยู่บ้าง แต่ก็มิได้กระทบชายฉกรรจ์ที่ใช้ชีวิตอยู่ในภูเขา

หมู่บ้านชิงเหอตั้งอยู่เชิงเขาของเทือกเขาโบราณกาลผืนนี้ ลำธารน้อยที่ไหลรินผ่านข้างหมู่บ้านเป็นครั้งคราวจะเห็นเด็กซุกซนสองสามคนเล่นซุกซนกลางสายน้ำ แต่ไม่นานก็ถูกผู้ใหญ่ในบ้านดึงหูยกขึ้นมากลางอากาศ

ยามตะวันเพิ่งขึ้นทุกวัน ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านชิงเหอเริ่มลงมือทำงาน

ชายขึ้นเขาล่าสัตว์ หญิงทอผ้าเพาะปลูก คนแก่กับเด็กเล่นด้วยกัน

เมื่อผลักประตูออก แสงตะวันจ้าเสียดตาสาดส่องลงบนใบหน้าของจวินอวี่ จวินอวี่หาววอดแล้วยื่นมือขยี้ตา

“โอ๊ะ พี่จวินอวี่ลุกเดินได้แล้วหรือ” เด็กน้อยชื่อหู่จื่อเงยหน้าขึ้นถามจวินอวี่

หลังจากพักฟื้นมาครึ่งเดือน ในที่สุดจวินอวี่ก็ลุกเดินได้แล้ว